Soruyor durmadan soru soruyor. Kendini sorgular sorular soruyordu bana. Yanıtlarımı anlamayışı hala anlamadığı birşeyler olduguna ikna ediyor onu. Kendinden hem de hiç savaşmadan kurtulabileceğine inanıyor bir an. An’a inanıyor.
Yani ortada pek de kişisel bir şey yoktu.

Siyah ile beyaz, soğuk ile sıcak, iyi ile kötü arasındaki farkı ben kaybettim. Böyle şeyler gitgide insanda çekinip sakınılacak şeyler bırakmadığı gibi, kapılıp gitmelere de fırsat vermiyor.
Hiçbirşeyin ismi “bir tecrube” nin ötesine geçmiyor….ben sadece tecrubeler yaşıyorum..tecrubeler

Dişilik kaygısızca ve sınırsızca ifade olurken bir de bu yetmiyormus gibi mazoşik bir sıfatla taçlandırılıyordu o maruz kalındığı yaratık tarafından “orospu” olarak…

Bu hali daha da baştan cıkarırcasına

Yine her tükenmiş ilgide olduğu gibi…iki kişiden birinin özü tehtit teşkil etmeye baslamıstı ilişkiye

öp şimdi, rastgele

Sana hayvan gibi düşkündüm, şimdi koca bir boşluk var. Artık hayvandan tek farkım bu koca boşluk.

Sana hayvan gibi düşkündüm, şimdi koca bir boşluk var. Artık hayvandan tek farkım bu koca boşluk.

Hayat size bir ders verme fırsatı bulmayagörsün, bunu hemen değerlendirir.

Hepimiz güzellik kurbanıyız. Bu masum olmamıza yetmeyebilir ama salak olmamıza yetecektir.

Derviş - 1886

Derviş - 1886

espirilerinde bile bir melankoli var

belli ki tutunamamış